Ιλίου γη, 13η τ’ Αι Γιωργίτη…
γράφει ο Παν. Μίγκος Αργά εψές τη νύχτα, μετά το μεσονύχτι, είχα έντονη λογομαχία με τον Μορφέα και τους βοηθούς του, τους Ονείρους και βγήκα στην ξεχυτή να καθαροαναπνεύσω. Γλυκιά μα ψυχρή η βραδιά τ’ Απρίλη και εγώ χωμένος μέσα στο μάτι του κουπάτου παπαγάλου, κοιτάζοντας που και που ψηλά το βρήκα, μου πήρε λίγο χρόνο γιατί άλλαξε θέση, αλλά το βρηκα…και του μίλησα πάλι απόψε. Τα είπαμε με εκείνο τα αστέρι που ανάμεσα στα αλλά λάμπει πιο πολύ…είναι το δικό μου αστέρι αυτό που τα λέμε κάθε που το νιώθω. Το φως του όμως τωρα ηταν θαμπό, λιγοστό, μελαγχολικό και… Read More »Ιλίου γη, 13η τ’ Αι Γιωργίτη…









γράφει ο Στέλιος Φενέκος